
Ósemki, czyli trzecie trzonowce (zęby mądrości), to ostatnie zęby wyrzynające się w jamie ustnej — najczęściej między 17. a 25. rokiem życia. Ze względu na brak miejsca w łuku zębowym często rosną w złej pozycji lub pozostają zatrzymane w kości, wywołując ból, stany zapalne i uszkodzenia sąsiednich zębów.
Kiedy konieczne jest usunięcie ósemki?
Usunięcie ósemki bywa konieczne w kilku typowych sytuacjach. Dotyczy to zębów zatrzymanych, czyli takich, które pozostają całkowicie lub częściowo w kości, bez wystarczającego miejsca na prawidłowe wyrznięcie. Wskazaniem są nawracające stany zapalne wokół częściowo wyrżniętej ósemki, określane jako pericoronitis. Usunięcie bywa też konieczne przy próchnicy samej ósemki lub sąsiedniej siódemki, trudnej do wyleczenia ze względu na ograniczoną dostępność tych zębów. Wskazaniem jest również ból i obrzęk szczęki, wynikające z ucisku wywieranego przez zatrzymaną ósemkę, a także sytuacja, w której ósemka powoduje wchłanianie korzenia sąsiedniej siódemki.
Jak wygląda zabieg usunięcia ósemki?
Zabieg usunięcia ósemki poprzedzony jest dokładną diagnostyką obrazową — zdjęciem panoramicznym lub tomografią CBCT 3D, analizującą pozycję zęba, przebieg korzeni oraz bliskość ważnych struktur anatomicznych, takich jak nerw żuchwowy czy zatoka szczękowa. Sam zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, które skutecznie eliminuje ból w jego trakcie. Przy zębach zatrzymanych w kości konieczne bywa wykonanie nacięcia i osteotomii, czyli precyzyjnego usunięcia niewielkiego fragmentu kości. Ząb usuwany jest w całości lub, przy bardziej skomplikowanej anatomii korzeni, w segmentach. Zabieg kończy się zszyciem rany oraz przekazaniem zaleceń pooperacyjnych.
Zalecenia po usunięciu ósemki
Po usunięciu ósemki warto przestrzegać kilku zaleceń wspierających prawidłowe gojenie. Przez pierwsze dwadzieścia cztery godziny pomocne bywa stosowanie okładu z lodu na policzek, co dwadzieścia minut, co ogranicza obrzęk. Przez co najmniej trzy dni należy powstrzymać się od palenia i spożywania alkoholu. Przez trzy do pięciu dni wskazana jest miękka dieta, oparta na przykład na jogurcie, zupie czy tłuczonych ziemniakach. Konieczne bywa też przyjmowanie antybiotyku oraz leków przeciwbólowych, zgodnie z zaleceniami lekarza. Kontrolna wizyta, podczas której zdejmowane są szwy i oceniany postęp gojenia, odbywa się zwykle po siedmiu dniach od zabiegu.
